װען כ'צינד די ליכטלעך אָן די אַכט 

פֿון אַבֿרהם רײזען 

פֿאַרלאָשן זײַנען מײַנע שטערן 

און פֿינצטער איז די לאַנגע נאַכט 

דאָך הײבט מיר ליכטיק אָן צו װערן 

װען כ'צינד די ליכטלעך אָן, די אַכט!י 

***

מײַן מאַכט און שטאָלץ איז לאַנג אַריבער 

דער װילדער שׂונא שפּאָט און לאַכט; 

עס לעבט דאָך אױף דער אַלטער גיבור, 

װען כ'צינד די ליכטלעך אָן, די אַכט!י 

***

עס שטומען אַלע מײַנע לידער 

פֿון גבֿורה, העלדנמוט און מאַכט, 

דאָך קלינגען זײ אין האַרץ מיר װידער, 

װען כ'צינד די ליכטלעך אָן, די אַכט!י 

***

אַן אַלטע טרער מײַן אױג פֿאַרטונקלט 

און האָט עס שיר נישט בלינד געמאַכט, 

דאָך זעט װי העל צוריק עס פֿינקלט, 

װען כ'צינד די ליכטלעך אָן די אַכט!י